داستان در مورد مهاجرینی که به تازگی وارد فرانسه شده‌اند و می‌خواهند تابعیت آنجا را بگیرند و ....

هلن با وجود اینکه نزدیک به ۳۰ سال سن دارد، هنوز شبیه به یک نوجوان است. او نویسنده متونی قدرتمند با طنزی گزنده است. او به قول خودش، بخشی از یک «مجموعه بد کالیبره‌شده است که هیچ‌جا جا نمی‌شود». شعر تله‌پاتیک او از دنیای خودش و دنیای ما سخن می‌گوید. او کارگردانی را که اثرش را برای تئاتر اقتباس می‌کند همراهی می‌کند و با یک ریاضی‌دان به گفتگو می‌نشیند. با این حال، هلن نمی‌تواند صحبت کند یا قلم به دست بگیرد و هرگز خواندن و نوشتن نیاموخته است. در ۲۰ سالگی بود که مادرش کشف کرد او می‌تواند با چیدن حروف روی یک ورق کاغذ ارتباط برقرار کند. این یکی از چندین راز وجود کسی است که خود را بابویک می‌نامد.

خانواده اونیل با خوشحالی در خانه خود در حومه شهر استرالیا زندگی می‌کردند. این خوشحالی تا روزی ادامه داشت که سرنوشت به طور ناگهانی ضربه خود را زد و جان پیتر، پدر خانواده را گرفت و همسر داغدارش داون را با چهار فرزندشان تنها گذاشت. در این میان، سیمون هشت ساله این واقعیت را انکار می‌کند. او متقاعد شده است که پدرش هنوز در درخت انجیر غول‌پیکری که نزدیک خانه‌شان رشد می‌کند زندگی می‌کند و از طریق برگ‌هایش با او صحبت می‌کند. اما درخت روز به روز تهاجمی‌تر می‌شود و خانه را تهدید می‌کند. درخت باید قطع شود، اما مطمئناً سیمون اجازه این کار را نخواهد داد.

تنها دلخوشی در زندگی یک مادر و دختر، نامه‌های منظمی است که از طرف پسر محبوب خانواده، اوتار، از پاریس برای آن‌ها ارسال می‌شود. وقتی دختر متوجه می‌شود که اوتار به طور ناگهانی فوت کرده است، تلاش می‌کند تا حقیقت را از مادرش پنهان کند، تصمیمی که مسیر زندگی آن‌ها را برای همیشه تغییر می‌دهد.